Waarom is natuurvlees niet altijd hetzelfde?

Waarom is natuurvlees niet altijd hetzelfde? Juist dát maakt het natuurlijk

Je bestelt twee keer een ribeye bij Vlees Van Ons. De eerste heeft een mooie stevige vetrand en behoorlijk wat fijne vetlijntjes door het vlees. Een paar weken later ziet dezelfde soort ribeye er nét anders uit. Iets magerder misschien. Of juist met geler vet.
Is dat vreemd? Eigenlijk niet.
Sterker nog: als vlees afkomstig is van dieren die in natuurlijke omstandigheden opgroeien, zou het bijna vreemder zijn wanneer ieder stuk er altijd exact hetzelfde uitziet. Een rund is geen industrieel product.

Bestel natuurvlees

Ieder rund is anders

Wanneer we voedsel in de supermarkt kopen, zijn we gewend geraakt aan uniformiteit.
Tomaten hebben ongeveer dezelfde maat. Aardappelen worden geselecteerd. Producten hebben steeds dezelfde kleur, vorm en gewicht. Bij vlees verwachten we soms hetzelfde.
Maar twee runderen zijn nooit volledig identiek.

Het ene dier groeit sneller dan het andere. Het ene rund heeft aanleg om gemakkelijker vet aan te zetten, terwijl een ander dier van nature magerder blijft. Ook ras, leeftijd, geslacht, beweging, voeding en leefomgeving hebben invloed. Bij natuurvlees zie je daardoor verschillen terug in het eindproduct.
En dat hoort erbij.

Seizoenen geven verschillende soorten voedsel voor grazende runderen

Wat verstaan we onder natuurvlees?

Bij Vlees Van Ons gaat natuurvlees niet alleen over een mooi verhaal op een verpakking. Het gaat om dieren die zoveel mogelijk in natuurlijke omstandigheden worden gehouden. Runderen lopen buiten, bewegen, grazen en krijgen gras, kruiden en ruwvoer.
Ze krijgen de tijd om te groeien.

Dat is een belangrijk verschil met productiesystemen waarin alles erop gericht is om dieren binnen een zo voorspelbaar mogelijke periode op een bepaald gewicht en vetpercentage te krijgen.
Wie de natuur meer ruimte geeft, krijgt automatisch meer variatie terug.

Lees meer over natuurvlees

Waarom heeft de ene ribeye meer vet dan de andere?

Een grasgevoerd rund hoeft helemaal niet mager te zijn. Ook op gras kan een rund een mooie vetbedekking en marmering ontwikkelen. Maar daarvoor zijn meerdere factoren belangrijk:

Genetische aanleg: Net als bij mensen verschilt de lichaamsbouw tussen dieren. Sommige runderen leggen gemakkelijk vet aan. Andere blijven van nature wat magerder. Ook de plaats waar vet wordt opgeslagen verschilt.
Leeftijd: Een dier dat meer tijd krijgt om volwassen te worden kan een andere vetontwikkeling hebben dan een jonger dier. Dat kan zichtbaar worden in zowel de hoeveelheid uitwendig vet als de marmering in het vlees.
Kwaliteit van het gras: Gras is niet zomaar gras. De voedingswaarde verschilt per perceel, seizoen en grassoort. Daarnaast kunnen kruiden en andere planten onderdeel zijn van het dieet. Een kruidenrijk weiland in juni is nu eenmaal iets anders dan ruwvoer midden in de winter.
Tijd: Misschien is dit wel het belangrijkste verschil. Met energierijk krachtvoer kun je relatief snel veel voedingsenergie aanbieden. Bij natuurlijke grasvoeding werkt dat anders. Een rund kan daar uitstekend op groeien en vet ontwikkelen, maar de natuur laat zich niet altijd in een strak productieschema dwingen.

Kun je grasgevoerd natuurvlees herkennen aan de kleur van het vet?

Ook de kleur van het vet kan verschillen

Sommige mensen verwachten dat grasgevoerd rundvlees altijd een dikke goudgele vetrand heeft. Ook dat klopt niet.
Gras en kruiden bevatten natuurlijke carotenoïden die het rundervet een gele kleur kunnen geven. Maar hoeveel daarvan zichtbaar wordt, verschilt onder andere per dier, leeftijd, ras en seizoen. Daardoor kan het ene rund bijna crèmewit vet hebben en het andere opvallend geel vet.

Beide kunnen hun hele leven grasgevoerd zijn.
De kleur vertelt dus een deel van het verhaal, maar nooit het hele verhaal.

Herken je natuurvlees aan de kleur van het vet?

Waarom vlees uit de natuur moeilijk uniform kan zijn

Wanneer je iedere ribeye exact hetzelfde gewicht, dezelfde vetbedekking en dezelfde marmering zou willen geven, moet je steeds meer gaan selecteren en sturen.
Dat past niet bij onze kijk op natuurvlees. Wij vinden het belangrijker dat we weten:

waar het dier vandaan komt;
wie het heeft gehouden;
hoe het heeft geleefd;
wat het heeft gegeten;
en hoe er met het dier is omgegaan.

Dat betekent dat het eindproduct soms verschilt. Voor ons is dat geen tekortkoming, maar juist onderdeel van het verhaal.

Smaak kan daardoor ook verschillen

Vet heeft invloed op de smaak en beleving van rundvlees. Een rijk gemarmerde ribeye kan daardoor anders smaken en bakken dan een relatief magere ribeye. Ook leeftijd, ras, voeding en rijping kunnen bijdragen aan verschillen in smaak en structuur.
Dat maakt natuurvlees minder voorspelbaar.

Maar misschien ook wel interessanter. Je koopt geen anoniem stuk vlees dat is geproduceerd om binnen zo smal mogelijke specificaties te vallen. Je koopt een deel van een dier waarvan de omstandigheden en herkomst ertoe doen. Vlees zonder streken.

Een natuurproduct mag er natuurlijk uitzien

Wij begrijpen heel goed dat je wilt weten wat je koopt. Daarom proberen we zo transparant mogelijk te zijn over onze producten en hun herkomst. Maar bij natuurvlees hoort tegelijkertijd een beetje acceptatie van variatie.
De ene ribeye is vetter. De andere iets magerder. Het ene stuk heeft crèmekleurig vet. Het andere bijna goudgeel.
Een stuk vlees vertelt daarmee eigenlijk iets over het dier waarvan het afkomstig is. En wat ons betreft is dat veel mooier dan proberen ieder rund exact hetzelfde te maken.

Geen standaardrund, geen standaardstuk vlees

Bij Vlees Van Ons kiezen we liever voor een goed verhaal dat we kunnen uitleggen dan voor kunstmatige uniformiteit. We willen weten waar onze dieren vandaan komen en hoe ze zijn gehouden.
Dan nemen we de natuurlijke verschillen graag voor lief. Want goed natuurvlees hoeft niet iedere keer exact hetzelfde te zijn.

Als het verhaal achter het vlees maar klopt.

Waarom is natuurvlees niet altijd hetzelfde?